Gearchiveerd onder: Nieuws | Tags: guardian, israel, journalistiek, oorlog, palestina, pen, propaganda, zwaard
De pen is machtiger dan het zwaard, wordt wel eens gezegd. Het zal er vast de reden van zijn dat er inmiddels op elke journalist zes (!) voorlichters zijn in Nederland. De hond in de pot voor hen die de objectieve waarheid liefhebben.
Enfin.
Een aardig staaltje manipulatie komt tot ons via een artikel in The Guardian. daarin wordt gesteld dat Israël, onder andere in Nederland, vrijwilligers werft om pro-Israëlreacties op internetfora te posten.Volgens een e-mail van het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken is men bezig de oorlog tegen Hamas op militair gebied te winnen, maar faalt men vooralsnog in de slag om de publieke opinie. Of we dus allemaal even pro-joods willen posten op het net. Volgens het ministerie is het heel simpel: hoe meer reacties, blogs, stemmen et cetera, hoe meer positief sentiment.
Ik heb wel eens gedacht dat je aan propaganda ontkomt door officiële media te negeren en naar de stem van het volk te luisteren. Ik meende dat je op die manier het dichtst bij de waarheid in de buurt komt… Toch maar op zoek naar een nieuwe strategie. Ik hou u op de hoogte.
N.B. Man van de Wereld is door helemaal niemand betaald voor het posten van deze blog.
Gearchiveerd onder: Nieuws | Tags: israel, italië, oorlog, palestina, shakespeare, shylock, william
De triestheid bekruipt me meer en meer bij het lezen van alle berichten over de oorlog tussen Israël en Palestina. Triestheid over de zinloosheid. Triestheid over de destructie die decennialang gevoeld zal worden. En triestheid over het concreetgeworden menselijk onvermogen.
Vanmorgen een bericht gelezen over Italianen die pijnlijk kort door de bocht gaan. In Rome wordt namelijk opgeroepen om joodse winkels en joodse producten (barcodes beginnend met 729) te mijden. Andere mensen, die van net zulk dik hout planken zagen, weten niet hoe snel ze moeten verwijzen naar de kristallnacht.
Feit is in elk geval dat ik het conflict niet meer begrijp. Natuurlijk ligt mijn sympathie bij een van de twee partijen. Maar ik ben me er ook van bewust dat ik zo weinig van het conflict weet, dat het heel weinig zin heeft dat ook maar ergens op te schrijven. Wat ik ook weet is dat de menselijke maat in elk geval geheel verdwenen is. Het gaat niet meer om mensen, en dat doet zeer.
Over die menselijke maat zijn trouwens mooie dingen gezegd. Door William Shakespeare bijvoorbeeld. In zijn toneelstuk De Koopman van Venetië laat hij de rijke maar vaak bespotte jood Shylock de volgende monoloog uitspreken:
“Heeft een jood geen ogen, geen handen, geen ledematen, geen zintuigen, hartstochten, genegenheden? Wordt een jood niet gevoed door hetzelfde voedsel, gewond door dezelfde wapenen, gekweld door dezelfde kwalen, genezen door dezelfde geneesmiddelen, verkild en verwarmd door dezelfde winter en zomer als de christen? Als je ons steekt, bloeden wij dan niet, als je ons kietelt, lachen wij dan niet, als je ons vergiftigt, sterven wij dan niet? En als je ons onrecht aandoet, zullen wij dan geen wraak nemen!”
Het bijzondere is dat deze zinnen geschreven zijn voor een jood, maar anno 2009 door beide kanten gelezen en aangehaald kunnen worden. Daarmee is het eerder een oproep om de menselijkheid te laten zegevieren, dan een politieke stellingname. En volgens mij is precies dàt (!) wat de wereld nu het hardste nodig heeft.
